Het zal de lezer gerust stellen te
vernemen dat wij uiteindelijk niet zijn gezwicht voor de verleiding
om een vliegtuig naar een warmere en drogere bestemming te pakken.
Nee, dit standvastige gezelschap heeft volhard in haar fietsende
bestaan! Ondanks sombere voortuitzichten wat het weerbericht betrof,
vertrokken we vol goede moed uit touristenmagneet Hội An. Toen
we hier trouwens weer eens achter een mango lassi
zaten, hoorden we achter ons Nederlands spreken. Dit is op zich
weinig opzienbarend, maar wel bijzonder was dat het om een collega
van mijn reisgenoten ging. De wereld is klein! Maar terug naar de
fietsontberingen. Om voorspelde overstromingen voor te blijven
knalden we als een malle naar het zuiden, geholpen door een stevige
wind mee, langs rijstplantages, vissersdorpjes, verlaten strandjes en
groteske communistische monumenten. Ik kan u bovendien vertellen dat
achtervolgende regenwolken een positief effect hebben op de
gemiddelde snelheid. Dit, gecombineerd met de aantrekkende werking
van een luxe hotel (en een keertje fout rijden), zorgde ervoor dat
Céline op eerste kerstdag een uniek kerstcadeautje aan Maarten kon
geven: het verbreken van zijn dagrecord. Na 203 kilometer kwamen we
zanderig en bezweet, maar verder redelijk droog aan in het eerder
genoemde etablissement, dat bovendien al onze stoutste dromen
aangaande ontbijtbuffetten kon waarmaken.
The reader will be relieved to hear
that we didn't give in to the temptation to take a plane to a warmer
and drier destination. No, this steadfast company has persevered in
its cycling existence! Despite gloomy prospects what the weather
forecast was concerned, we left tourist magnet Hội An in good
spirits. By the way, when we were once again enjoying a mango lassi
there, we heard Dutch behind us. This is not very
remarkable of course, but the fact that this came from a colleague of my
traveling companions was! It's a small world. But back to the cycling
hardships. To stay ahead of predicted flooding we raced to the South,
helped by a major tailwind, along rice paddies, fishing villages,
deserted beaches and grotesque communist monuments. I can also tell
you that when pursued by rain clouds the average speed tends to go
up. This, combined with the attractive force of a luxury hotel (and
taking a wrong turn at some point), meant that on Christmas Day
Céline could give a unique Christmas present to Maarten: breaking
his day record. After 203 kilometers we arrived sandy and sweaty, but
otherwise fairly dry in the aforementioned establishment, which
moreover could fulfill all our wildest dreams regarding breakfast
buffets.
 |
Céline really likes water just as long
as it stays in the sea
|
 |
Rice plant green is my favorite color
|
Het weer bleef nog een paar dagen knap
waardeloos, waarbij we af en toe maar een rustdag namen. Als positief
neveneffect is Céline inmiddels een expert in het ondergaan van
allerhande massages. Maar op de voorlaatste dag van het jaar leek het
of we ergens een hoekje om gingen en een andere klimaatzone
binnenreden: strakblauwe luchten en aangenaam warme temperaturen.
Voor het eerst in drie weken konden we onze zonnebrillen en
zonnebrandcrème opdiepen. Die dag kwamen we aan op een plek waar mijn
onbevreesde reisgenoten graag weer eens wilden kitesurfen. Zo'n plek
waarvan ze dan later kunnen zeggen dat ze daar als een van de eersten
waren. Ik vind het maar onverantwoord gedoe en heb me wijselijk
afzijdig gehouden, zodat ik ook niet heb hoeven zien hoe Maarten een
kite aan flarden scheurde. Nou ja, zelf hebben ze geen schrammetje
opgelopen gelukkig.
The weather remained pretty rotten for
another few days, which made us take a rest day every now and then.
As a positive side effect Céline is now an expert in undergoing all
kinds of massages. But on the penultimate day of the year it seemed
as if we were going around a corner and entered another climate
zone: clear blue skies and pleasantly warm temperatures. For the
first time in three weeks we dug up our sunglasses and sunscreen.
That day we arrived at a spot where my fearless travel companions
liked to go kite surfing again. The kind of place that will give them
the chance to later say that they were there at the start. I think
it's all pretty irresponsible and kept myself aloof, so I also didn't
have to see how Maarten ripped a kite to pieces. At least they
themselves managed to escape without a scratch.
 |
This lovely couple was also enjoying the
sunshine
|
 |
Some extremely friendly people from the
kite spot (together they did manage to break 3 kites in 3 days)
|
De wind ging gisteren weer liggen, dus
de hoogste tijd om verder te fietsen langs de oogstrelende kust van
zuidelijk Vietnam. Langs duinen, wijngaarden en enorme keien over
gladde en vrijwel uitgestorven wegen waar je regelmatig een geitje of
koe moet ontwijken. Ook zien we hier weer veel toffe vogels. Wellicht
minder tof is dat je in deze regionen regelmatig in het Russisch
wordt aangesproken of een Russische menukaart in je handen gedrukt
krijgt (wat het bestellen van een mango lassi onnodig moeilijk
maakt). Het is nu nog maar een paar fietsdagen naar Ho Chi Minh Stad,
dus we doen het rustig aan. Beetje aan ons kleurtje werken enzo.
The wind went down again yesterday, so
plenty of reason to continue cycling along the stunning coast of
southern Vietnam. Along dunes, vineyards and enormous boulders over
smooth and virtually deserted roads where you regularly have to dodge
a goat or cow. We also see some cool birds here again. Somewhat less
cool is that in these regions you are regularly addressed in Russian
or receive a Russian menu (which makes ordering a mango lassi
unnecessarily difficult). Anyway, it's now only a few days cycling to
Ho Chi Minh City, so we'll take it easy. Working on our tan and that
sort of thing.
 |
This kind of stuff just looks much
better under a blue sky
|
 |
More cool fauna!
|
 |
If you can put water in a bath tub, why
not try putting a bath tub in the water?
|
