Unfortunately my recent reflections on
the weather were not followed by a string of sunny days and
tailwinds. On the contrary dear reader! The route from the South
coast to the big lakes was again the subject of considerable
metereologic variations. After a lunch break in the historic town of
Riverton we were blown off the road by 50 km/h winds and decided to
turn back (after which we were pushed up the hill like crazy). A day
or two later we had to take a rest day because of hail storms. Céline
and Maarten are not made of sugar, so they eventually pushed on in
heroic fashion.
Mijn recente bespiegelingen over het
weer werden helaas niet gevolgd door louter zonneschijn en wind mee.
Integendeel waarde lezer! De reis van de zuidkust naar de grote meren
werd opnieuw gekenmerkt door de nodige metereologische variatie. Na
een lunchpauze in het historische Riverton werden we door windkracht
6 van de weg geblazen en besloten we toch maar om te keren (om
vervolgens in een rotvaart de heuvel op geduwd te worden). Een dag of
twee later zorgde hagel voor een noodgedongen rustdag. Céline en
Maarten zijn echter niet van suikergoed en bikkelden vrolijk voort.
Luckily the weather changed for the
better during a boat trip through Doubtful Sound, a huge fjord with
dolphins, penguins and seals. The same day we continued our bike trip
along more shy sheep and curious cows. Maarten was able to convince
Céline to take the scenic gravel road to touristic Queenstown, and
within no time these were pretty much the only creatures around. We
were again surrounded by snowy mountains and nice little creeks. That
night it was time to put our tent to good use again. It was also our
unfortunate introduction
into the phenomenon of the sandfly, something I will have to come
back to later.
Gelukkig klaarde het weer op tijdens een boottochtje door Doubtful Sound, een enorm fjord met dolfijnen, pinguïns en zeehonden. Dezelfde dag fietsten we verder langs schuwe schapen en nieuwsgierige koeien. Maarten kon Céline overtuigen om de onverharde doch naar verluid wonderschone weg naar het touristische Queenstown te nemen, en al gauw waren deze dieren vrijwel de enige levende wezens in de wijde omtrek. We werden opnieuw omringd door besneeuwde toppen en kabbelende beekjes, waarbij we die nacht de tent weer eens konden benutten. Hier openbaarde zich ook het fenomeen van de zandvlieg, waarop ik later nog wel eens zal terugkomen.
 |
Céline on the lookout for more
penguins.
|
 |
Even Céline and Maarten felt pretty
small in this big fjord.
|
 |
I really like lakes. So do sandflies
apparently.
|
The next day Céline had to admit that
this might indeed be one of the most beautiful routes in the world.
We had slalomed around stray livestock before (the fences here are
pretty flimsy), but here the gates were just wide open. Something I
can overlook with sheep,
but here big bulls were standing on the road and intimidatingly
eying our slow progress. Céline and Maarten nevertheless pushed on
without blinking. Bridges seem to go neglected here too
sometimes, so we had to cross an icecold stream or two. Later we
unintentionally drove up hundreds of scheep and saw a bull jump back
over a fence in panic. We eventually arrived at lake Wakatipu just in time
to take the steam liner to Queenstown.
De volgende dag moest zelfs Céline
toegeven dat dit een van de mooiste wegen ter wereld zou kunnen zijn.
Hoewel we al eerder moesten slalommen om loslopend vee dat
gebruikmaakt van de belabberde kwaliteit van de hekken hier, stonden
hier de hekken gewoon open. Dat kan ik door de vingers zien als het
gaat om schapen, maar hier stonden tamelijk indringend kijkende
stieren op de weg. Céline en Maarten fietsten hier echter stoïcijns
omheen. Ook bruggen worden hier wel eens achterwege gelaten, zodat we
tot 2 maal toe een ijskoud stroompje moesten oversteken. Later joegen
we onbedoeld honderden schapen op en waren we getuige van een stier
die in paniek terug het hek over sprong. We arriveerden al met al net
op tijd bij het Wakatipu meer om de stoomboot naar Queenstown te
kunnen nemen.
 |
Like a true gentleman Maarten carried
his bike across, after carrying me first of course. Céline refused
to be carried.
|
 |
One of the most scenic roads in the
universe!
|
 |
What a great shepherdess Céline could have been.
|
Maarten likes to claim he lacks
physical fears. I don't buy that. Since we were in the centre of
extreme activities I challenged him to pick the scariest one. And so
this whacko jumped into
some huge river gorge with an elastic cord attached to his ankles for
a 8 second freefall.
Maarten verklaart graag dat hij geen
fysieke angsten kent. Ik geloof daar helemaal niks van. Aangekomen in
dit centrum van extreme activiteiten daagde ik hem dus uit het engste
te doen wat voor handen was. En zo sprong deze malloot met een
elastiek aan zijn enkels een of ander ravijn in voor een vrije val
van acht seconde.
 |
I couldn't watch this nonsense, but the
lunatics that run this operation made some pictures.
|
Céline had to show her worth next with
some challenging climbs, among them the hairpins up the Crown range,
with 1076 meters the highest sealed road in New Zealand. After this
we were over the Haast pass to the West Coast before we knew it. Here
we ran into Australian cyclist John again, who we crushed with
monopoly on another imposed
rest day while hail was pounding the roof. The day after saw us
cycling through lush rain forests and along roaring surf with the sun
out again in full force. And the past days we've checked out some
glaciers too. If there's a Big Gnome he must have saved New Zealand
for last in his creation. Or perhaps he started with it and rushed through
the rest. Anyway, our little fellowship will continue to follow the coast to the North, probably dodging some more rain showers in the process.
Vervolgens werd Céline op de proef
gesteld met enkele pittige beklimmingen, waaronder de
haarspeldbochten naar de Crown range, met 1076
meter de hoogste verharde weg van Nieuw-Zeeland. Hierna ging het
zonder veel moeite over de Haast pas naar de Westkust. Hier
liepen we opnieuw de Autralische fietser John tegen het lijf, die we
tijdens een noodgedwongen rustdag inmaakten met monopoly terwijl
hagelbuien op het dak kletterden. De volgende dag reden we
gezamenlijk met een stralende zon door tropisch regenwoud en langs
wilde brandingen. Om vervolgens gisteren en vandaag een paar
gletsjers te bewonderen. Tjsa, als er een Grote Kabouter bestaat dan
zal hij bij de creatie Nieuw-Zeeland voor het laatst hebben bewaard.
Of hij begon er mee en heeft de rest vervolgens afgeraffeld. In ieder geval zal dit gezelschapje zich verder noordwaarts langs de kust begeven en al doende weer de nodige buitjes proberen te ontwijken.
 |
| 'Iron Man' John. He was really fast AND he bought me some ice cream. |
 |
| The one moment you're cycling through rain forest, the next moment you see something like this. |
 |
| There is also a lot of snow in New Zealand. |
