Deventer (The Netherlands), January 1st, 2020 New Year's resolutions

Meer dan gewaardeerde lezer,

In de eerste plaats wens ik u een zeer vreugdevol nieuw jaar, waarin al uw voornemens gerealiseerd mogen worden! Zelf had ik me voorgenomen weer eens wat van de wereld te zien, en laten Céline en Maarten nou net hetzelfde in gedachten hebben!

Morgen vliegen we naar Sri Lanka en de komende tijd zal ik nergens anders dan hier weer het één en ander delen over onze belevenissen in dat exotische oord. Het zal mij verheugen u aan onze digitale zijde te weten!

Stuur even een mailtje als je automatisch een berichtje wilt ontvangen bij een nieuwe update.

met reislustige groetjes!

       Jim

More than valued reader,

In the first place, I wish you a very happy new year, in which all your resolutions may be realized! I myself had planned to see a bit more of the world again, and to my great joy Céline and Maarten had precisely the same thing in mind!

Tomorrow we'll fly to Sri Lanka and on this very travel blog I will once again share a thing or two about our experiences in that exotic place. I'll be happy to know you on our digital side!

Just send us an email when you want to be notified about new updates automatically.

with excited greetings!

        Jim

Anuradhapura (Sri Lanka), January 8th, 2020 Here Comes The Sun

Na 2 behouden vluchten en een taxiritje (waarbij de chauffeur de grootte van de fietsdozen blijkbaar wat had onderschat en we er gelijk op moesten vertrouwen dat een ingevlogen collega met diens taxi niet heel ergens anders heen zou rijden met het kostbaarste bezit van mijn 2 nog wat wantrouwige metgezellen) kwamen we aan in vissersstadje Negombo. Hier beginnen en eindigen de meeste toeristen hun reis op Sri Lanka, waardoor je hier gewoon sushi kan eten (wat wij niet deden) of onder lichtgevende skippyballen en begeleid door een live saxofonist die Beatles-liedjes speelt een maaltijd kunt afsluiten met een gratis en erg kietelende voetmassage door doktervisjes (wat wij ongegeneerd wel deden).


After 2 hassle free flights and a taxi ride (where the driver apparently had underestimated the size of the bicycle boxes and we had to trust that a flown-in colleague would not be driving somewhere completely else with the most precious possession of my 2 still somewhat suspicious companions) we arrived in the fishing town of Negombo. This is where most tourists start and end their journey in Sri Lanka, which allows you to eat sushi here (which we did not) or enjoy a local meal under luminous skippy balls and accompanied by a live saxophonist playing Beatles songs, ending with a complimentary and very tickling foot massage by doctor fish (which we unabashedly did).

Sri Lanka looks pretty okay so far!

Maarten claims his new aerodynamic haircut improves his average cycling speed by 0.23 km/h. Here we were enjoying our first curry by the way

Qua fietsen is het hier weer even wennen aan het links rijden (wat overigens niet iedereen erg serieus neemt) en de hitte (waarbij mijn metingen de 40.3 graden aantikten). We zaten dus al gauw weer in onze vertrouwde routine waarbij de wekker rond 6.00 uur gaat om voordat het echt heet wordt al weer ergens met airco te zijn. Onderweg is er veel te zien! Van een verbazende hoeveelheid miniatuur kerststallen tot in smetteloos wit uitgedoste en vriendelijk zwaaiende schoolkinderen. Verder heb ik in de afgelopen dagen meer soorten vogels gezien dan in de rest van mijn toch niet bepaald korte leven bij elkaar! Inmiddels zijn we aanbeland in Anuradhapura, wat blijkbaar nogal bekend is om zijn fotogenieke ruïnes. Hiervan zal ik volgende keer uiteraard trouw fotografisch verslag uitbrengen!


In terms of cycling, it takes some getting used to riding on the left (which not everyone takes very seriously however) and the heat (with my measurements tapping 40.3 degrees). Soon we were back in our familiar routine with the alarm clock set around 6 a.m. in order to get somewhere with air conditioning before it gets really hot. Along the way there is much to see! From an amazing amount of miniature nativity scenes to lots of waving children in immaculate white school uniforms. Furthermore, I have seen more species of birds in recent days than in the rest of my not exactly short life combined! We have now arrived in Anuradhapura, which is apparently quite famous for its photogenic ruins. I will of course provide a photographic report in the foreseeable future!

Lots of tuk-tuks and funky religious buildings in Sri Lanka

This kind of road lets me admire the view AND my companions' slalom skills

There are a LOT of dogs on Sri Lanka, I prefer birds though

I think this also has something to do with human religion

Rest asured: my companions wear helmets at all times!

In my youth we were still allowed to ride these guys

Adam's Bridge (Sri Lanka), January 17th, 2020 No shoes please

De vorige keer liet ik de gewaardeerde lezer achter met de belofte iets te laten zien van het illustere Anuradhapura. Bij deze stad ligt een uitgestrekt gebied met allerlei boeddhistische bouwsels, een beetje zoals Angkor Wat in Cambodja waar ik u eerder over berichtte. In alle vroegte fietsten wij (nou ja, mijn metgezellen) van de ene stupa naar de andere Boeddha, louter vergezeld door wat honden en heel veel apen. Later kwamen er meer mensen, maar toen was de grond al zo heet dat we af en toe een oneerbiedig sprintje van de ene schaduwplek naar de andere moesten trekken; deze heiligdommen dienen ook door mensen blootsvoets betreden te worden!

Last time I left the valued reader with the promise to report about the illustrious Anuradhapura. Near this city is a vast area with all kinds of buddhist buildings, a bit like Angkor Wat in Cambodia of which I have informed you earlier. Early in the morning we cycled (well, my companions did) from one stupa to another Buddha, merely accompanied by some dogs and lots of monkeys. More people arrived later, but by that time the ground was so hot that we occasionally had to pull a disrespectful sprint from one shadowy spot to another; humans too must enter these shrines barefoot!

Taking advantage of the early morning quiet this guy did some (still somewhat controversial) stupa abseiling

Céline paid close attention to local decency by dressing appropriately, while I reluctantly left my hat at the guesthouse

This guy sure liked his rice and curry

More monkeys than humans visiting the stupa's!

Some white stupas too

Eveneens ongeschoeid klommen we 2 dagen later naar het punt waar volgens de overlevering het Boeddhisme in Sri Lanka werd geïntroduceerd. Bij Céline introduceerde dit vooral veel hoogtevrees; enige hulpmiddel bij de moeizame klauterpartij naar deze winderige top was een krakkemikkige en (wellicht door het angstzweet van de vele voorgangers) nogal roestige reling. Ik bleef natuurlijk beneden waar ik me weer wat brutale apen van het lijf wist te houden.

Two days later (and unshod as well) we climbed to the spot where, according to local lore, Buddhism was introduced to Sri Lanka. In Céline this mainly introduced a lot of fear of heights; the only aid in the difficult climb to this windy top was a creaky and (perhaps due to the sweaty hands of many a predecessor) rather rusty railing. I obviously stayed downstairs where I managed to keep some cheeky monkeys off my back.

We climbed that right one!

... where at the ultimate top Céline & Maarten felt the peculiar human need to make a selfie

De hoofdwegen zijn tot nu toe over het algemeen lekker glad, breed, en rustig. Maar af en toe stuur ik mijn metgezellen voor de afwisseling een gravelpad op, waar ik dan overigens al snel spijt van krijg. Niet alleen door het geconcentreerde (en dus wat saaie) stilzwijgen van Céline & Maarten die met bewonderingswaardige souplesse al te diepe kuilen, loslopend vee en stukken rul zand weten te ontwijken, maar vooral ook door het rondvliegende stof dat erg moeilijk uit mijn baard gaat. Op dit moment is het vooral zand wat op de meest onmogelijke plekken belandt: mijn metgezellen vonden het weer eens tijd om te kitesurfen, en hebben hiervoor een hemelse plek gevonden (waarbij ik alleen kan getuigen dat het eten en het uitzicht fantastisch zijn).

The main roads are generally smooth, wide and quiet so far. But once in a while I send my companions down a gravel path for a change, which I usually soon regret. Not only because of the concentrated (and therefore somewhat boring) silence of Céline & Maarten, who with admirable agility manage to dodge holes, stray cattle and stretches of loose sand, but specifically because of the flying dust that is very difficult to remove from my beard. At the moment it is primarily sand that ends up in the most impossible places: my companions considered it was time to go kite surfing again, and found a sublime spot for this (I can only testify that the food and the view are marvelous).

Talking about peculiar human activities!