Ulotina (Montenegro), May 14th, 2023 Holding on to my hat

Langs roestige ja-knikkers, loslopend vee en af en toe een minibunkertje vervolgden we onze weg naar de Albanese hoofdstad. We kruisten een landingsbaan waar nog een paar versleten gevechtsvliegtuigen stonden die desalniettemin streng werden bewaakt door een plichtsgetrouwe soldaat (die ons helaas vriendelijk verzocht geen foto's te maken). Onderweg logeerden we op de zolder van een heus kasteeltje. Dit was blijkbaar zodanig aangenaam, dat de e-reader van Céline de volgende ochtend besloot zich onder het kussen te verstoppen wat wij natuurlijk pas ontdekten op het volgende overnachtingsadres. U moet weten: als Céline niet kan lezen, dan verliest voor haar het leven elke glans. Om deze glans weer in ere te herstellen was enig logistiek gepuzzel nodig, maar weer een dag later werd het gekoesterde object gratis en voor niets in de hoofdstad afgeleverd (na een reis van slechts 2 uur, waar wij dus 2 dagen over deden: echt in vorm zijn mijn reisgenoten nog niet).


Past rusty pumpjacks, stray cattle and the occasional mini-bunker we continued our way to the Albanian capital. We crossed an airstrip with a few well-worn fighter planes, which were nevertheless closely guarded by a dutiful soldier (who, unfortunately, kindly asked us not to take any photos). On the way we stayed in the cosy attic of a little stronghold. This was apparently so pleasant that Céline's e-reader decided to hide under the pillow the next morning, which of course we only discovered at the next overnight address. You should know: if Céline can't read, life loses all luster. Some logistical puzzling was required to restore this luster, but a day later the cherished object was delivered to the capital free of charge (after a journey of only 2 hours, which took us 2 days: my travel companions are still somewhat lacking in shape).

This is Berat where the forgotten e-reader incident took place

Albanian women are pretty amazing, if only for their knitting skills

When Céline and Maarten ask very nicely I might yield to make a corny picture like this

Na wat touristische en culinaire uitspattingen in Tirana, arriveerden we in Shkodër wat ook wel de fietshoofdstad van de Balkan wordt genoemd. Helaas deed ook hier zich het weinig fietsvriendelijke doch alomtegenwoordige fenomeen voor van de verkeersdrempel. En wel het soort waarvoor remmen tot een vrijwel volledige stop nodig is, omdat ik anders telkens mijn mutsje zou verliezen. Volgens Maarten verschaft dit dan wel weer een uitmuntende intervaltraining. Behalve veel drempels kent Albanië overigens ook buitensporig veel Mercedessen, zonder tel je eigenlijk niet mee blijkbaar. Zelf ben ik niet zo merkvast en overigens ook niet zo rijgeschikt.


After some touristic and culinary splurging in Tirana, we arrived in Shkodër, which happens to be known as the cycling capital of the Balkans. Unfortunately, here too the not very bicycle-friendly yet plentiful phenomenon of the speed bump is quite rampant. And then the specific type that requires braking to an almost complete stop in order for me not to lose my hat every time. According to Maarten, this provides excellent interval training however. In addition to the many speed bumps, Albania also has an excessive number of Mercedes, without which you don't really matter apparently. I myself don't care much for brands, or for driving for that matter.

If you like poppy flowers you should try Albania

Doesn't get any bicycle friendlier than this

Zoals de cartografisch geïnteresseerde lezer wellicht al was opgevallen, hebben we de afgelopen dagen niet bepaald een rechte lijn aangehouden en maar liefst 3 grensovergangen in 3 dagen getrotseerd. Dit had vooral te maken met mijn behoefte om weer eens wat vogels op de gevoelige plaat vast te leggen, hoewel de benodigde hoogtemeters om bij het vogelreservaat te komen mij niet geheel in dank werden afgenomen door mijn verder zeer coulante metgezellen. En om vandaag (opnieuw) in Montenegro te belanden, hadden we in de eerste 20 kilometer al 1000 hoogtemeters te pakken. We hopen van harte dat de wegenbouwers hier iets minder sadistisch zijn dan in Albanië: ook vandaag zat er weer een stukje van 18% (en enig gevloek) tussen. Ook duimen we dat de geplande route sneeuwvrij is: we bevinden ons nu al tussen witte toppen. Ben ik even blij met mijn gebreide handschoentjes!


As the cartographically interested reader may have noticed, we have not exactly followed a straight line in recent days and defied no less than 3 border crossings in 3 days. This was mainly due to my need to capture some birds on camera again, although the altutude meters required to get to the bird sanctuary were not entirely appreciated by my otherwise very accommodating companions. And to make it (again) into Montenegro today, we climbed 1000 meters in the first 20 kilometers alone. We sincerely hope that the road builders here are a little less sadistic than in Albania: today there was a stretch of 18% again (not without some cursing). We also keep our fingers crossed that the planned route is free of snow: we are already between white peaks. My knitted gloves will surely come in handy!

Lake Shkodër: visited by birds and travelling gnomes alike

This is a little bit more zoomed in

Hanging around in hair pins is the new hype amongst cows these days

Prijedor (Bosnia and Hercegovina), May 23rd, 2023 What mankind's greatest minds really should be working on

Mijn lichte vrees bleek helaas gegrond: de illustere Sedlo pas bleek nog dicht door sneeuwval. Dit zou een omweg via het zuiden van maar liefst 94 bepaald niet vlakke kilometers betekenen. Op mijn kaart zag ik echter een veel directer alternatief via het noorden. De dame van de lokale VVV maakte echter met op- en neergaande handbewegingen, hoofdschudden en moeilijke blikken duidelijk dat dit wellicht niet zo'n goed idee was. Céline was zo vindingrijk om Maarten via Strava (een nogal streberig online gebeuren naar ik begrijp) te laten checken of er recent iemand deze weg per fiets had bedwongen, en dat bleek inderdaad het geval! Lang verhaal kort: via een uitdagende, ongelofelijk mooie, uitgestorven en vooral sneeuwvrije weg vervolgden wij onze weg.

Unfortunately, my slight fear turned out to be well-founded: the illustrious Sedlo pass was closed due to snowfall. This would mean a detour via the south of no less than 94 kilometers that wouldn't be exactly flat. On my map however, I saw a much more direct alternative via the north. The lady from the local tourist office convinced us with up and down hand movements, head shaking and difficult looks that this might not be such a good idea. Céline was so resourceful to get Maarten to check on Strava (a rather strenuous online affair if I understand correctly) if anyone had recently conquered this road, and that turned out to be the case! Long story short: we continued our way via a challenging, incredibly beautiful, deserted and most of all snow-free road.

My hands nearly froze off taking this picture

Quite a few sheep were needed to look after this fellow

We so far evaded horses, cows, sheep, goats, pigs, cats, dogs, chickens, humans and even some pretty interesting smaller creatures on the Balkan roads

Behalve met sneeuwval heeft de fietsreiziger ook geregeld met andere elementen te maken. Mijn ras heeft sinds het knapzakje weinig opzienbarends gepresteerd, maar het blijft mij toch verbazen dat er mensen op de maan hebben gelopen, maar fatsoenlijke regenkleding produceren: ho maar! Na een uurtje regen is er al geen onderscheid meer te maken tussen transpiratie en precipitatie en blijft er zeker tijdens het klimwerk geen vezel droog. Zelf heb ik natuurlijk niks te klagen: op de waterdichtheid van de fietstassen is gelukkig weinig aan te merken. Overigens is regenkleding ook geen overbodige luxe in de vele tunnels die deze regio rijk is: het regent hier soms harder binnen dan buiten! Het zijn ware mergelgrotten, die (en dit is geen grap) ook wel eens een haarspeldbocht bevatten en slechts bij uitzondering verlicht zijn. Na al deze ontberingen snapt u dat een wat langer intermezzo van maar liefst 2 rustdagen (het moet niet gekker worden) werd ingelast in de Bosnische hoofdstad.


In addition to snowfall, the bicycle traveler also regularly has to deal with other elements. My race hasn't achieved anything remarkable since the knapsack, but it still amazes me that people have walked on the moon, but producing decent rainwear: forget it! After an hour of rain, it is already impossible to distinguish between transpiration and precipitation and especially during the climbing work not a single fiber remains dry. Of course I have nothing to complain about: there is little to criticize about the watertightness of the panniers. Incidentally, rainwear is also not a superfluous luxury in the many tunnels in this region: it sometimes rains harder inside than outside! They are true marl caves, which (and this is no joke) sometimes contain a hairpin bend and are only seldom lit. After all these hardships you will understand that a somewhat longer intermezzo of no less than 2 rest days (it shouldn't get any crazier) was implemented in the Bosnian capital.

Like I said, lots of creatures on the road

If you look closely you'll see one of the many tunnels we passed

We could dissuede Maarten from cycling down this old bobsleigh track (but only barely)

My companions urged me to include some architectural photograpy from Sarajevo

Vervolgens ging het vol goede moed, en met gelukkig overwegend droog weer, verder richting de Kroatische grens. We passeerden spiegelgladde meertjes, groene hoogvlaktes en snelstromende turquoise rivieren. De wegen in dit land komen regelmatig wat liefde tekort, dus we hebben niet voor niets zadelcrème meegenomen! Een paar dagen geleden kwamen we redelijk gevloerd aan op een mooie plek op een soort schiereiland in een meer, die helaas niet overliep van de eetgelegenheden. Nog voordat ze de vraag naar de locatie van een nog enigszins nabijgelegen restaurant had afgemaakt, kreeg Céline al de autosleutels van de eigenaar van het pension in haar handen gedrukt. Dit was een aanbod dat we eenvoudigweg niet konden afslaan natuurlijk.

We then continued in good spirits, and with fortunately mostly dry weather, towards the Croatian border. We passed mirror-smooth lakes, green plateaus and fast-flowing turquoise rivers. The roads in this country regularly lack some love, so we brought saddle cream for a reason! A few days ago we arrived fairly wasknackered at a beautiful spot on a kind of peninsula in a lake, which unfortunately was not overflowing with eateries. Even before she had finished asking for the location of a stille somewhat nearby restaurant, Céline already got the car keys from the owner of the guest house. This was an offer we simply couldn't refuse.

I guess all ecologic principles are overboard now

I had to use all my master navigation skills to find some flat streches

In the random town we are staying right now we saw some cool murals!

Deventer (The Netherlands), April 29th, 2023 The fellowship returns

Buitengewoon geachte lezer,

Na een wellicht wat langere periode dan u van mij gewend bent, hierbij een teken van leven van uw nederige reisverslaggever! Met de nodige overredingskracht is het mij gelukt om Céline & Maarten te bewegen om hun weinig vermeldingswaardige burgerbestaan wederom in te ruilen voor een ruig fietsavontuur. Dit verheugt mij in niet geringe mate! Wel drukten ze mij op het hart om een ecologisch meer verantwoorde route te plannen, iets met klimaatverandering ofzo. Enige vliegangst is mij niet vreemd, dus mijn geweeklaag heb ik beperkt weten te houden.

Morgen stappen we hier in Deventer op de trein om hopelijk een paar dagen later vanaf de Griekse kust onze fietsreis huiswaarts te beginnen. Het is mij een eer en genoegen om op deze plek in woord en beeld te getuigen van deze illustere onderneming!

Stuur even een mailtje als je automatisch een berichtje wilt ontvangen bij een nieuwe update.

met stoutmoedige groetjes!

       Jim

Exceptionally dear reader,

After a slightly longer period than you are perhaps used to, here is a sign of life from your humble travel reporter! With considerable persuasive power I succeeded in coaxing Céline & Maarten to trade in their uneventful civilian existence for another rugged cycling adventure. This delights me in no small measure! They did urge me to cook up an ecologically more responsible route, something with climate change or what not. I can't deny some fear of flying, so I kept my lamentations limited.

Tomorrow we will board the train here in Deventer to hopefully start our cycling journey home from the Greek coast a few days later. It is my honor and pleasure to bear witness to this illustrious enterprise in words and pictures!

Please send us an email if you want to receive an automatic message when there is a new update.

with bold greetings!

        Jim

big trip IV research in progress